ts-lsvv70LSVV’70 verdiende meer tegen BSC’68, maar bleef steken op 1-1. ,,Hier schieten we niets mee op, want we moeten inlopen om ons in veiligheid te spelen. Ik denk zelfs dat het nog heel hard werken wordt om er niet rechtstreeks uit te vliegen”, somberde Wim Mugge. Michiel Ebbing werd de meest besproken speler. Hij maakte na rust gelijk, maar miste in de slotfase ook twee kansen voor de betere thuisploeg.

LSVV70 resultaat
Kan LSVV’70 na de promotie van vorig seizoen nu een feestje vieren voor lijfsbehoud?

Shander de Vries, die tussentijds is komen ‘aanwaaien’, zag het allemaal wat zonniger in na afloop van de ‘draw’ met de ploeg uit Benthuizen. ,,Het is waar dat we hadden moeten winnen. Wij kregen de kansen en er werd onder meer een loepzuivere goal van ons afgekeurd. Eigenlijk te schandalig voor woorden, maar dat kom je nu eenmaal tegen. Daarnaast hebben we nog een paar ‘bloedjes’ gehad, maar die tweede wilde er maar niet in. Toch vind ik ondanks het resultaat dat wij een betere ploeg hebben dan BSC’68.”

Dat mag zo zijn (of niet), maar LSVV’70 staat op een p/d-plek en moet oppassen niet onder de streep uit te komen. Sportief kwam twee punten dichterbij door SEV te vloeren, een gebeurtenis waar niemand vooraf op had gerekend. Lugdunum verloor weliswaar als nummer elf, maar heeft drie punten meer dan de formatie van Mugge. BSC’68, de ploeg daarboven, heeft zelfs zeven punten meer verzameld.

,,Dat laatste vind ik van de zotte. We waren een paar klassen beter dan de tegenstander. Wij verdienen het om er in te blijven. Als dat via de nacompetitie is, moet dat maar zo zijn. Het wordt weer wat warmer en voor een ploeg als LSVV is dat meestal een goed teken, zo heb ik begrepen. Er zal meer getraind gaan worden en dan moet het goed gaan komen. Dat trainen is wel nodig, want in de laatste fase ging het wel moeizamer, maar toch kregen we nog wat kansen. Daarom hadden we het voor rust eigenlijk al af moeten maken, dan is het boek al dicht voor die gasten. En dan die goal van BSC; erg ongelukkig voor ons en die viel volkomen uit de lucht.”

De Vries kan op zich moeiteloos mee bij LSVV’70. De 29-jarige technicus zag het levenslicht in Groningen, waar hij opgroeide. Hij speelde 5 jaar in de jeugd bij FC Groningen en kwam twee jaar uit voor de beloftes van SC Veendam, de club die naar de eeuwige jachtvelden is gegaan.

,,Daarom moet ik derde klasse zeker wel aankunnen, ja. Enkel heb ik vanaf mijn 21ste amper gevoetbald door een waslijst aan blessures. Ik had de hoop eigenlijk al opgegeven dat ik nog aan het voetballen zou raken. Vervolgens kwam ik in Amsterdam terecht en ik ben maanden terug door Neal Petersen, waarmee ik in de jeugd heb gespeeld, overgehaald om hier te komen ballen. Zo zijn er nog vier jongens woonachtig in Amsterdam en met hen carpool ik naar de club. Die keuze is een juiste geweest. Het is een leuke, kleine vereniging waar ik me thuis voel. Ervan uitgaande dat we kunnen blijven meerijden met elkaar zal ik hier zeker ook volgend seizoen nog spelen. Ik heb geen ambities meer en ben al lang blij dat ik nu enkel wat kleine pijntjes heb. Ik heb mijn portie blessureleed wel gehad, mag ik hopen.”

Opstelling LSVV’70: Waasdorp, Filippo, Kalsbeek, Haak, Meere, Ruiten, Van Diggele, Huisman, Petersen, De Vries, Jonk.