Tweede klasse C (zaterdag)- Met van de gezichten af te lezen spanning werd er pal voor het einde van de wedstrijd tussen VELO en Voorschoten’97 vanaf de bank geïnformeerd naar de tussenstand bij concurrent DSO. Al eerder was hen bekend dat UVS gestaakt was bij een stand van 0-0, maar vooral de ploeg uit Zoetermeer moest punten morsen. Juist op het moment van de vraag had DSO er 1-2 van gemaakt op bezoek bij Berkel. Daardoor kwam Voorschoten’97, dat zelf won van VELO (2-4), niet op pole position te liggen, maar kan niet worden verzwegen dat de zege in Wateringen wel eens van hele grote waarde geweest kan zijn voor de ploeg van André Lourens.

Met nog drie duels te gaan staan DSO en Voorschoten’97 op gelijke hoogte, waarbij het doelsaldo van DSO +2 is ten opzichte van de Adegeest-bewoners. Het resterende programma van Voorschoten’97 biedt echter meer dan voldoende hoop om aan het langste einde te trekken.

Eerst maar eens naar de wedstrijd zelf. Voorschoten’97 was zich ervan bewust dat VELO niet wilde meewerken aan euforie bij de titelkandidaat. In de heenwedstrijd was immers met liefst 7-2 verloren en dus waren er gevoelens van revanche bij de formatie van Edwin Vurens. Daarnaast maakt VELO zich op zeker op voor de nacompetitie en in dat perspectief bezien is het dan wenselijk voor een ploeg om in de juiste vorm te geraken.

Dat het geen eenvoudige middag zou worden, werd al duidelijk na amper vier minuten spelen. Een afgeslagen aanval werd heropend door Yacine Tazi. De nummer tien mocht vrij op dribbelen naar de zestien en leverde een schuiver af die door Justin van Look waarschijnlijk te laat werd gezien door een woud van benen voor hem. De 1-0 bracht de tweestrijd meteen op gang. Van meet af aan werden er gele kaarten getrokken. Stevig was het ook wel, maar onsportief verre van. Diverse straffen van de leidsman waren dan ook te betwisten.

Na de vroege achterstand moest Voorschoten’97 dus meteen schakelen om niet in grotere problemen terecht te komen. De eerste doelpoging van Oualid Maatoug ging hard naast. De buitenspeler zou eigenlijk op de bank starten omdat hij te laat was voor de wedstrijdbespreking. Nick Guijt haakte echter in de warming-up af vanwege rugklachten. Maatoug was in het vervolg van de eerste helft twee keer gevaarlijker dan bij zijn eerste poging. Eerst schoof hij een bal net naast bij de tweede paal en even later moest Dion van Wijk redding brengen met zijn voeten.

Ook VELO kwam er diverse keren goed uit en Van Look voorkwam met een uitgestoken been een treffer van Ramon Ripson. Vier minuten later kwam de gelijkmaker op het scorebord. Peer van Paasen vond Alex Iliopoulos en de spits met Griekse roots prikte binnen.

Op slag van rust, inmiddels was de geblesseerde Kevin Koek vervangen door Sergio Vrede, kwam Voorschoten’97 een paar keer heel goed weg. Of beter, Van Look redde zijn ploeg voor een hernieuwde achterstand. Dit op twee kopballen van Reinier Maartense.

Halverwege was het dus gelijk in Wateringen en stond ook UVS op gelijke hoogte op bezoek bij SVC’08. DSO keek tegen een 1-0 achterstand aan bij Berkel.

Hoe dan ook; Voorschoten’97 moest en zou winnen om zo met een steengoed gevoel de paasdagen in te kunnen gaan. De ploeg kwam beter uit de startblokken dan in de eerste rondgang en ging rap op zoek naar een voorsprong. Iliopoulos en Ronnie Verplancke kregen mogelijkheden, maar belangrijker was dat VELO tien minuten na rust met tien man kwam te staan. Jessie van de Burg pakte zijn tweede gele kaart en moest teerecht de douches opzoeken.

Voorschoten’97 rook bloed, maar VELO pakte juist even later de voorsprong. De scheidsrechter van dienst zag een handsbal in de zestien en wees naar de stip. Dirk Lelieveld faalde niet en de thuisploeg bezorgde Voorschoten’97 zo dus kopzorgen, temeer omdat DSO ondertussen op gelijke hoogte was gekomen bij Berkel.

Daarna stonden de bezoekers echter op. Het was lang niet altijd even goed, maar de ploeg straalde wel meer dan daarvoor uit dat de drie punten mee zouden gaan naar Adegeest. VELO wankelde en kreeg steeds meer moeite om het te kunnen belopen. De warmte was gezien de numerieke meerderheid voor de bezoekers een nadeel voor de manschappen van Vurens.

De verdiende gelijkmaker kwam op naam van Iliopoulos, die er als de kippen bij was om een inzet van Van Paasen te promoveren tot doelpunt. Overigens moest Van Look even daarvoor wel op tijd zijn doel uitkomen om onheil (de 3-1) te voorkomen. Even voor de tweede treffer van de puntspeler was Hamza Chikhi overigens al binnen de gelederen gekomen om Voorschoten’97 te voorzien van nog meer aanvallende impulsen.

De 2-3 was fraai te noemen. Een technisch hoogstandje van Van Paasen bracht geheel Voorschoten’97 in extase, want nu was bereikt wat nodig was om het geloof in een kampioenschap te doen laten groeien. Voor VELO was het kort voor tijd definitief over toen Chikhi er 2-4 van maakte. De overwinning kwam toe aan de nog steeds gedeelde koploper, hoewel het woord ‘zwaarbevochten’ mocht worden benut.

Uiteraard zijn drie zeges op rij in het resterende programma geen zekerheid, maar met HVC’10 (thuis), TAVV (uit) en Te Werve (thuis) mag er op zijn  minst een positief gevoel overheersen na deze belangrijke zege op de groen-roden. DSO moet onder meer nog naar Leiden toe voor de uitwedstrijd tegen UVS. Spannend lijkt het in elk geval te blijven, maar Voorschoten’97 heeft bepaald geen slechte papieren om promotie af te dwingen naar de eerste klasse.

VELO-Voorschoten’97 2-4 (1-1). 3. Tazi 1-0, 31. Iliopoulos 1-1, 59. Lelieveld 2-1, 66. Iliopoulos 2-2, 78. Van Paasen 2-3, 89. Chikhi 2-4. Scheidsrechter: Gieles. Toeschouwers: 225.

Voorschoten’97: Van Look, De Jong, Baggerman, Koek (42. Vrede), Apaydin (76. Simonis), Manuputty (65. Chikhi), Verplancke, Van Paasen, Beumer, Iliopoulos, Maatoug.

Zie ook eerder geplaatste fotoreportage!

Beluister hier drie interviews met achterenvolgens Van Paasen, Lourens en Vurens.