Ook dit seizoen wordt er wekelijks een Krakerrr van de Week gepubliceerd. Soms zelfs twee. Dat kan gaan om een stadsderby, streekderby, burentwist, topper, een kelderwedstrijd of er wordt om een andere reden gekozen voor schijnwerpers op 1 of 2 (of dus meerdere) regionale clubs. Onze redactie begrijpt dat er elk weekend meer wedstrijden van formaat op de rol staan, maar er moet nu eenmaal een keuze worden gemaakt. In elk geval wordt er door onze redactie rekening gehouden met het door de club gekozen pakket en daaraan gekoppelde mogelijkheden. De nieuwe keuze is gevallen op het duel in 2C op zondag tussen Foreholte en Stompwijk’92.

In de tweede klasse C kan het seizoen voor Stompwijk’92 alle kanten op. De formatie van coach Erik van Manen bivakkeert momenteel op een degradatieplek, maar heeft daarnaast het binnenhalen van de tweede periodetitel nog volledig in eigen hand. Een zege op ROAC, eind maart, volstaat daartoe. Maar eerst wachten andere opponenten, zoals komende zondag Foreholte. Flankspeler Nick Ammerlaan blikt vooruit.

Met zeventien punten uit zestien duels bezetten de Stompwijkers de voorlaatste plek. GDA, dat niet meer dan zeven punten bijeen sprokkelde, is hekkensluiter en lijkt tot degradatie veroordeeld. Voor het overige zijn de verschillen in het onderste gedeelte van de ranglijst gering. De achterstand van Ammerlaan en de zijnen op ESTO, dat op de veilige elfde plaats staat, bedraagt bijvoorbeeld slechts twee punten. Stompwijk’92 speelde echter een duel minder. ,,Het is belangrijk dat wij in deze klasse blijven. En dat zal moeilijk genoeg zijn. Als we de tweede periodetitel willen veroveren, zullen we over een aantal weken bij ROAC moeten winnen. Dat wordt heel lastig, want het is een sterke ploeg. Wij zijn ook niet in de positie om te denken dat wij het daar redden. We zijn niet echt in goeden doen”, vertelt de 28-jarige Ammerlaan.

 

Desondanks eindigde de laatste ontmoeting van de Meerhorst-bewoners in een overwinning. Mede dankzij een door Ammerlaan benutte strafschop kreeg HVV met 2-0 klop in een midweeks duel. De zege kwam als geroepen. De drie eraan voorafgaande wedstrijden eindigden immers in een nederlaag. Omdat het in de tweede periodestand leidende TAC’90 ook al de eerste titel opeiste, is Stompwijk’92 met de in acht duels behaalde dertien punten dus nog in de race voor het toetje aan het einde van het seizoen. ,,Dat wij in de tweede periode aanzienlijk meer punten hebben behaald dan in de eerste heeft volgens mij alleen met pech en geluk te maken. In het begin van de competitie heeft het erg tegen gezeten en daarna hebben we een aantal keren gemazzeld. Zo werd bijvoorbeeld tegen GDA in de laatste minuut een bal bij ons van de doellijn gehaald en ook in de laatste wedstrijd, tegen HVV, zat het echt mee. Het is gewoon heel simpel. Wij beschikken over een smalle selectie en alleen als bij ons iedereen topfit is en we scherp zijn, kunnen we goed verdedigen en via een snelle omschakeling elke tegenstander partij bieden. Het is het enige kunstje dat we beheersen. Ons voetballend vermogen is eigenlijk ondermaats. Ons positiespel is matig, we hebben moeite om de bal in de ploeg te houden en maken verkeerde keuzes.”

 

Ook over zijn eigen inbreng is de in Stompwijk woonachtige Ammerlaan kritisch. Vorig seizoen, toen nog in de derde klasse, tekende de spits voor maar liefst 29 treffers. Nu staat de teller op drie.  ,,Ik ben zeker niet in mijn allerbeste vorm. In het spel gaat het nog wel, maar ik heb gewoon moeite met scoren. Ik heb last van een doelpuntendroogte. Maar goed, ik weet zeker dat ik er dit seizoen nog wel aan aantal in ga prikken, hoor.”

De door hem toegezegde goals zullen de laatste zijn die hij voor het standaardteam van zijn vereniging gaat scoren. Na de huidige jaargang houdt Ammerlaan, in het dagelijks leven werkzaam als production officer bij Lexis Nexis Univentio in Leiden, het voor gezien. ,,Ik heb altijd gezegd dat ik nooit zou verkassen en dat Stompwijk mijn enige club zou zijn. Ik speel hier nu tien jaar in de selectie en ik speel ook nog eens zaalvoetbal. Dat is bij elkaar vier keer in de week. Het plezier is een beetje weg, vooral om te gaan trainen. Op zondag gaat het nog wel en is het ook gezellig met de jongens. De gedachte om te stoppen speelt al vrij lang. Omdat we afgelopen jaar promoveerden ben ik nog een jaar doorggegaan. Maar na dit seizoen is het dus zo ver. Ik wil er natuurlijk wel alles aan doen om op een goede manier af te sluiten. Als we ons weten te handhaven in de tweede klasse zou dat mooi zijn. Daar mogen we dan best een beetje trots op zijn.”

In dat streven zou een overwinning aanstaande zondag bij Foreholte goed uitkomen. Eerder dit seizoen trokken de Voorhouters met 2-3 aan het langste eind. ,,Wij waren toen zeker niet op ons best, maar het is een sterk elftal. Ze staan niet voor niets zo hoog. Het wordt een lastig potje. Voor een puntje teken ik”, besluit Ammerlaan.

Foto’s: uit thuisduel tegen DOSR (1-4)