Hoofdklasse A (zaterdag)- Dat er een keer een eerste nederlaag zou worden geleden is een normale zaak. En logischerwijze zullen er in dit nog lange seizoen wel meer volgen. Dat deze in de uitbeurt bij Zwaluwen een feit werd is na het opmaken van de balans na deze wedstrijd terecht omdat de gastheren over het hele duel gezien beter balden. Weliswaar lag een gelijkspel in de dying seconds tot twee keer toe voor het oprapen maar beide ultieme mogelijkheden werden tot ontzetting van de rood-witte aanhang gemist.

Het Katwijkse venijn zat dus in de staart. Toen bleek het team wel te kunnen drukken en kansen te creëren. Uiteindelijk te laat na een wedstrijd waarin het een deel van het duel onder haar kunnen presteerde en eigenlijk te veel overtredingen nodig had. Aan de andere kant zegen de Zwaluwen ook wel snel ter aarde uit hun vlucht. Was het eerste kwartier nog behoorlijk te noemen, na de (dubieuze??) strafschop (geel) veroorzaakt door doelman Jeffrey Verkerk, daalde het vogelniveau onder dat van de laatste weken. De door Richie Basoski feilloos benutte elfmetertrap was voor de gastheren een opmaat om er een schepje bovenop te doen.

Weliswaar trachtten de Vogels een snel antwoord in huis te hebben maar verder dan een bijna kans kwam het niet. Het duel golfde op en neer met de thuisclub als bovenliggende partij. Op snelheid en winnen van duels werd de equipe van trainer Jimmy Simons vaak afgetroefd. Doelman Verkerk voorkwam met een prachtige safe na een pegel van Jim van Oeveren dat de schade tot aan de thee tot 1-0 beperkt bleef. Verkerk die zich na de wedstrijd negatief zou onderscheiden door arbiter Turk met misplaatste woorden (waarschijnlijk) geen goed weekend of anderszins zou hebben gewenst. Het kwam hem op een rode prent te staan en daarmee bewees hij zichzelf en zijn team bepaald geen goede dienst door een aantal wedstrijden als toeschouwer te mogen fungeren. Natuurlijk was iedereen teleurgesteld na die bizarre slotminuten waarin een gelijkspel voor het oprapen lag maar de bal er niet in wilde. Maar frustraties na een nederlaag mogen niet ten onrechte op de arbiter worden afgewenteld.

Dat het bij het scheiden van de markt nog spannend zou worden lag na de snelle 2-0 van Mohamed Ajari kort na de rust lange tijd niet voor de hand. Ruim een kwartier voor tijd bracht Jimmy Simons Kevin Wijmer en Roy van Leeuwen binnen de lijnen. Het ging beter lopen en Van Leeuwen was veel dreigender dan zijn voorganger Yassin Kaabouni. Het duel kantelde nadat Jaap van Duijn met nog een kwartier op de klok een prima assist van Luuk Slegt achter Marc van Splunter schoot. De geest was eindelijk uit de rode fles. Een vrije trap van Van Duijn spatte op de vuisten van Van Splunter uiteen en de volgende ging rakelings naast. Een engeltje op de Katwijkse lat voorkwam de 3-1 maar bovenop het Vlaardingse hok zat er in dezelfde minuut ook een. Deze zag een vrije trap van Jaap van Duijn via het metaal over ketsen. Het uurwerk tikte de 90 aan. Hands in de Zwaluwse 16 meter. De Katwijkse aanhang veerde op want dit zou een zekere gelijkmaker zijn met Van Duijn als scherprechter. Nog nimmer faalde hij in het Rijnvogelshirt. Juist nu op dit cruciale moment was de inzet te scherp en teisterde de paal. Met de allerlaatste stuiptrekking leek de 2-2 er alsnog te komen maar de halfvolley van Max van Steen ging richting engeltje op de lat en de rebound werd vallend voor een gapend Vlaardings hok door Romano van der Stoep naast gekopt. Geen 2-2 derhalve die alsnog tot stand had kunnen en eigenlijk ook had moeten komen.

Simons: ,,Dit was geen beste beurt van de ploeg. Het ging te gemakzuchtig en er werd te lang te weinig energie in de wedstrijd gestoken. Daar heb ik uiteraard moeite mee. Het begint met strijd en als we dat niet kunnen opbrengen, zijn we niet meer of minder dan een grijze middenmoter.”

FC Rijnvogels: Verkerk, van den Oever, de Vlugt, van Heiningen (74. Wijmer), Kluijvers, Slegt, Driebergen (46. Hoogerwaard), van der Stoep, Kaabouni (74. van Leeuwen), van Steen, van Duijn.