Voor komend weekend staat de stadsderby tussen Lugdunum en Sporting Leiden op het programma. De thuisclub is na een matige start al een tijdje ongeslagen, terwijl de dit seizoen sterk gestarte opponent de laatste twee duels juist onderuit ging. Zo bivakkeren beide formaties nu in de brede middenmoot van de derde klasse A. Welk team na de ontmoeting van aanstaande zaterdag de blik naar boven kan richten is de vraag. Soufian Boukhidous (Lugdunum) en Melvin Dieke (SL) blikken vooruit.

De 30-jarige Boukhidous begon zijn carrière als zevenjarig voetballertje bij VV Leiden: ,,In de senioren ben ik daarna bij FC Boshuizen gaan voetballen. In die tijd liepen we onder trainer Dennis Olman op het laatste moment het kampioenschap mis. Vervolgens kwam ik twee jaar voor Voorschoten zaterdag uit, in de eerste klasse. Via GHC, opnieuw Voorschoten, Lugdunum en UVS ben ik dit jaar weer teruggekeerd bij Lugdunum. Het zijn heel wat clubs bij elkaar. Tja, als een vereniging aan mij begon te trekken, stond ik daar vaak voor open. Wat ik volgend seizoen ga doen, weet ik nog niet. Het zou kunnen dat ik bij Sporting in een vriendenteam mee ga doen. Maar ik twijfel eerlijk gezegd nog.”

De in Leiden geboren en getogen Boukhidous behoedde afgelopen zaterdag zijn ploeg voor een nederlaag bij VVSB door vlak voor tijd de 2-2 aan te laten tekenen. Het was al zijn zevende competitiegoal: ,,Ik ben een echte nummer negen en blijf negentig minuten gaan. Ik loop op elke bal en krijg zo altijd wel een kans om te scoren.”

Door de remise bleef de formatie van trainer Roberto Escudero voor de vierde keer op rij zonder verlies. Met veertien punten uit negen duels bezetten de groenwitten nu de achtste plaats. ,,Wij zijn het seizoen niet zo goed begonnen als we hadden gehoopt. Wij hebben een team met heel wat kwaliteiten, maar ik denk dat we er in het begin een beetje te makkelijk over hebben gedacht. We hebben de tegenstanders onderschat. Daarnaast is een minpuntje bij ons dat we het lastig vinden om ons mondje te houden. De energie die we daarin stoppen kunnen we beter in het voetbal stoppen. We zullen maar zeggen dat het voortkomt uit enthousiasme. Na de wedstrijd is het trouwens ook helemaal over”, aldus de centrumspits.

,,Maar goed, na onze mindere start hebben we gelukkig het tij weten te keren”, vervolgt de in het dagelijks leven als loodgieter werkzame Boukhidous. ,,We vechten nu voor elkaar en daar kom je het verste mee. De strijdlust zit er echt in. Onze doelstelling was om kampioen te worden, maar TAVV is inmiddels wel heel ver uitgelopen. Dat wil niet zeggen dat je dat streven dan maar moet opgeven. Je weet nooit hoe een seizoen verder kan verlopen. Ik heb het met FC Boshuizen een keer meegemaakt dat we veertien punten voor stonden en uiteindelijk toch naast het kampioenschap grepen. Voorlopig is het echter beter om te kijken naar de tweede periodetitel. Daarom is het ook belangrijk dat wij tegen Sporting de punten pakken. Zij hebben de laatste twee wedstrijden verloren en wij zitten in een opgaande lijn. Die hopen wij uiteraard door te trekken. Een voordeel is dat wij thuis spelen, op het veld waar wij ook op trainen. Maar ja, de bal is rond, hè…”

Leidenaar Dieke is één van de steunpilaren in de defensie van Sporting: ,,Ik heb in mijn jeugd tot aan de B1 bij DoCoS gespeeld en daarna drie jaar in de A bij Rijnsburgse Boys. Toen ben ik teruggegaan naar DoCoS, waar ik twee seizoenen voor het eerste elftal uitkwam. Na een hernia-operatie maakte ik de overstap naar vv Leiden en daar zit ik nu al voor het vijfde of zesde jaar. Al heten we sinds de fusie natuurlijk anders. Ik sta de laatste tijd meestal rechtsback, maar ik heb ook in het centrum geacteerd. Afgelopen zaterdag bijvoorbeeld stond ik nog één helft centraal achterin en de andere helft als rechtsachter. Het verdedigen gaat mij prima af. Ik geef altijd honderd procent inzet en win bijna alle persoonlijke duels. Verder ben ik een goede loper over de flank.”

,,We zijn de competitie heel goed begonnen”, vervolgt de 27-jarige Dieke. ,,We wonnen een aantal wedstrijden met grote uitslagen: 7-0, 5-0, 8-1. Maar dat was achteraf gezien waarschijnlijk toch tegen de zwakkere ploegen in deze klasse. De laatste wedstrijden troffen we sterke tegenstanders. We verloren bij Alphia met 3-0, al hadden we er daar zeker wel vier of vijf kunnen maken. En afgelopen zaterdag zat het tegen Oudewater ook niet mee. Er werd een bal tegen een hand aangeschoten en zo kregen we een penalty tegen. Dat werd 0-1 en uiteindelijk maakten zij er nog één. En wij benutten de kansen opnieuw niet. Ze willen er op dit moment niet in. Het zit gewoon even tegen. Daarnaast hadden we de afgelopen weken ook nog te maken met wat blessures of spelers die even op vakantie waren.”

Door de teleurstellende resultaten van de voorbije weken zakte de deze jaargang zo indrukwekkend begonnen equipe van coach Cees van Tongeren – na zes duels veertien punten, doelsaldo: 26-6 – naar plek vijf. ,,Tja, dat betekent dat wij ons moeten richten op een periodetitel. We willen namelijk wel heel graag naar de tweede klasse. Maar de titel lijkt niet haalbaar, nu TAVV het zo goed doet. Ik heb van horen zeggen ook begrepen dat zij over een sterk elftal beschikken. Wij hebben nog niet tegen ze gespeeld. We zullen het te zijner tijd wel zien (14/12, red.). Als wij onze dag hebben, kunnen we iedereen aan. Dan spelen we heel goed. Wat minder sterk is bij ons is dat we onze koppies nogal eens laten hangen als het tegen zit. Toch hebben wij wel een elftal waarin iedereen voor elkaar wil werken. Het is echt een vriendengroep. Ook buiten het veld trekken we met elkaar op”, aldus de verdediger.

Voor wat betreft de komende ontmoeting met de Kikkers is Dieke, medewerker bij de Rabobank in Den Haag, optimistisch gestemd: ,,We spelen tegen jongens die we kennen en zullen enorm gemotiveerd zijn voor dit potje. Een mooie gelegenheid om ons te herpakken en om uit onze dip te komen. En dat gaat zeker gebeuren.”