Home Column De man die ons het kampioenschap kostte (column)

De man die ons het kampioenschap kostte (column)

Tactisch behoorde ome Theo (geboren in 1933 en nog alive and kicking) niet tot de sterkste spelers van de vv Smeetsland. In het veteranenteam waar mijn vader de aanvoerdersband droeg en de opstelling bepaalde werd hij meestal rechtsbuiten gezet. ,,Ga maar een beetje aan de zijkant, uit de wind lopen.” Een goeie rechtsbuiten beslist wedstrijden voor je en lokt mensen naar het stadion. Echter, de vleugel is  zeker op lager niveau, ook een soort verbanningsoord voor de mindere goden. Betrek hem wat minder in het spel, dan heb je er niet zoveel last van.

Ome Theo stond als rechtsbuiten eigenlijk altijd buitenspel. Zelden iemand meegemaakt die zo vaak, en zo vele meters buitenspel stond als hij. Bij gevolg werd hij ook iedere week collectief de pleuris gescholden. Mijn vader beet hem dan als toegift steevast toe: ,,dit is echt de allerlaatste keer dat ik met jou op een veld sta.” Een voornemen wat verdampte in de aanloop naar de volgende zondag. Ome Theo had echter ook zijn compensaties.
Hij was zo lenig, als een slingeraap. Was hij in een ander milieu opgegroeid dan had hij turner of acrobaat kunnen worden, op zeker. Op wintersport waren wij zo  houterig als Pinokkio, hij kon tijdens de eerste skivakantie moeiteloos gelijk op met de plaatselijke bevolking, en dat na een uurtje oefenen. Als voetballer beschikte hij tot in zijn laatste dagen over een omhaal á la Van Basten. Deze laatste zette dit wapen louter functioneel in, ome Theo koketteerde met zijn souplesse en maakte hem ook bij de cornervlag, of in de kantine na 15 bier.

In mei, ergens tussen de twee Oranje gekleurde WK finales van 74 en 78 in, kon het team kampioen worden. Het was ook het laatste voetbaljaar voor de mannen. Die waren vroeg oud vergeleken met nu. Fysiek werk vanaf je 14e, in de bouw of volcontinu in de haven, een 48-urige werkweek, zware shag en veel bier. Dat hakt er in natuurlijk.
Er was ruchtbaarheid gegeven aan deze mogelijke mijlpaal en er was veel publiek, lekker weer ook.

Tegenstander was Noorderkwartier, mannen uit Crooswijk, werkend in het slachthuis.
Noorderkwartier had genoeg aan een punt, Smeetsland moest winnen om de titel te pakken. Omdat 1 van de 2 kampioen zou worden, waren in gezamenlijkheid bloemen en champagne aangeschaft, de rekening voor de verliezende ploeg.
Tot tien minuten voor tijd bleef het 0-0. Smeetsland hanteerde steeds vaker de vroege voorzet van om de boel te forceren, en toen leek het momentum voor ome Theo te komen. In 1 klap de scheldpartijen vergeten, van pauper tot koning. Een ongekende climax van een grillige loopbaan. Uit een voorzet van linksbuiten Leen Voskuilen (goed voor een liter jenever op zaterdagavond, maar op zondag topfit) scoorde ome Theo met een prachtige schaar-omhaal in de kruising. Hij werd gekust, geknuffeld en gejonast.

Het leek dus de wedstrijd van ome Theo te gaan worden, maar het lot besliste anders.
In de blessuretijd gooide Noorderkwartier alles en iedereen naar voren, en de laatste voorzet van de wedstrijd leek tot opluchting van iedereen die geel-blauw een warm hart toedroeg, voorlangs te dwarrelen. Maar opeens was daar ome Theo. Die heb je liever niet in je eigen 16. Met een Van Persie-achtige zweefduik voorbij de 2e paal, wist hij het leder met het hoofd op onnavolgbare wijze achter zijn eigen doelman te wurmen.

Daarna floot de scheids af. De spelers van Noorderkwartier kregen bloemen uitgereikt van vrouw en kinderen en spoten champagne flessen over elkaar leeg.
De spelers van Smeetsland zetten massaal de achtervolging in op de voor zijn leven rennende ome Theo. Tijdens het rennen keek hij schichtig over zijn schouder, en moest hij springen omdat iedereen hem probeerde te schoppen. De velden op de Schulpweg in Rotterdam lagen in elkaars verlengde, en de drijfjacht duurde minstens tot op veld 3. Pas daar gaf de meute het op. Het missen van het kampioenschap is altijd een dingetje gebleven in de familie.

Note redactie: deze column is ook terug te vinden in ‘Afgelast’, het boek dat recent door Ducaneaux werd uitgebracht.