De kogel is door de kerk. De competitie is voorbij. De standen blijven zoals het is.
Geen kampioenen, geen degradanten. De één zat in een flow, de ander dankt de
goden, dat de degradatie is afgewend. Alles gaat gewoon verder, alsof er geen coronacrisis aan de gang is. Spelers worden aangetrokken, contracten gemaakt en getekend. Zouden de beleidsmakers in de gaten hebben, dat alles niet meer hetzelfde zal worden?
Staan de sponsors nog in de rij? Staan we niet aan de vooravond van de Grote Depressie? Tal van werklozen, prijzen die omlaag zullen gaan? En hoe ga je een voetbalclub weer opstarten? Hoe langer het duurt, des te groter is de kans, dat de jaren dertig zich gaan herhalen. Om die reden zijn de items van ons museum , misschien wel kenmerkend hoe de
mensen toen met voetbal omgingen.
In mijn gedachte trekt een beeld van de jaren 50 voorbij. Als klein jongetje woonde ik
vlak achter het veld van RCL aan de Hoogmadeseweg. RCL was een christelijke
vereniging, die louter op zaterdag speelde. Het toetje op de zaterdagmiddag was de
wedstrijd van het eerste elftal. Bijvoorbeeld: RCL tegen Rijnsburgse Boys. Aanvang 16.15 uur. Langs de berm stonden de bloemenwagens. Haasje rep je waren ze komen aan scheuren. Vaak vanaf de tuin met hun overall nog aan. In de opstelling kwam je echte Rijnsburgse namen tegen bij de Uien. Ouwersloot, De Heijer, Kralt, van Egmond , de Mooij enz. Het waren gevechten met langs de lijn het chauvinisme. Twee dorpen tegen elkaar.
Misschien zien we het terug? Spelers, die weer spelen voor de eer van het dorp? Spelen voor spek en bonen.

Jan Lovink

1 REACTIE

  1. Het zijn mooie gedachten! Voor mij zou het een nieuw begin zijn. Maar het zal zeer waarschijnlijk niet gebeuren. Ik ben geboren in 1950. Sorry voor de korte reactie!

Comments are closed.