Districtsbeker- Een jaar geleden was FC Boshuizen tegen Voorschoten’97 de bekerwedstrijd die het begin van het seizoen markeerde van beide teams. In een zinderende tweede helft raakte Voorschoten een 0-2 voorsprong kwijt en verloor uiteindelijk met 5-3. Deze keer kregen de toeschouwers een aanzienlijk gezapiger potje voorgeschoteld. Opnieuw verloren de bezoekers, dit keer met 2-0, en op die nederlaag viel niets af te dingen.
In vergelijking met de tweede helft van het vorige seizoen was er bij beide sprake van een totale metamorfose van beide teams. Bij FC Boshuizen stonden er nog maar drie basisspelers op het veld: Sean Armitage, Lesley Kluivers en Mike Bekooij. Een aantal sterkhouders vertrokken naar elders en zaterdagmiddag had trainer Steef Roodakkers ook nog eens te maken met een paar spelers die om diverse redenen ontbraken. De gebroeders Neuteboom zijn nog geblesseerd en kunnen pas in oktober hun opwachting maken. Verder ontwaarde men langs het veld nog eens Fouad Machou en Christian Cabrera Ortega. Zij zullen binnenkort ongetwijfeld weer op het veld te zien zijn.
Ook bij Voorschoten’97 nam men afscheid van een aantal spelers, waarvan een paar dragende spelers. Er was een grote instroom van nieuwe namen. Dat was terug te zien op het wedstrijdformulier: Stefan van der Niet, Michael Owel, Richard Bakker en Shemiel Constancia waren hier de bekende gezichten. Vooral de laatste was opvallend te noemen. Vorig jaar speelde hij vooral in een lager elftal en kwam hij dikwijls niet in de plannen van de toenmalige trainer voor. Constancia sleurde en werkte als vanouds in de spits, maar kreeg daar te weinig steun. De nieuwe trainer Andre Lourens heeft een ruime keuze, maar is nog zoekende naar de juiste samenstelling en dat is logisch na drie weken training en zoveel noviteiten in de selectie. Een pittige klus dus.
In de eerste helft kabbelde het spel rustig voort. Beide ploegen waren aan elkaar gewaagd maar uitgespeelde kansen waren er niet of nauwelijks. Uit een van de weinige vlotte aanvallen scoorde Mike Bekooij. De hele rechterflank van de bezoekers was er aan te pas gekomen om hem vrij voor de keeper te zetten. Bijna vanzelfsprekend benutte de spits de buitenkans. De tweede helft bood wat meer. De teams speelden feller en er viel voetballend gezien meer te zien. Allengs bleek Boshuizen de betere ploeg en het was opnieuw Bekooij die het doel trof. De stand had nog hoger kunnen uitvallen, maar met enig kunst- en vliegwerk hielden de bezoekers de schade verder beperkt. Had Voorschoten’97 in het eerste deel van de tweede helft nog weerwerk kunnen bieden, in het laatste kwartier waren de krachten weggevloeid. De wedstrijd zal Lourens beslist aanknopingspunten hebben gegeven om op voort te bouwen.
Bij de thuisploeg viel vooral het gedreven en goede spel van Bas Beijersbergen op. Hij zette de lijnen op het middenveld uit, waar vorig seizoen Rick Arnoldus dat deed. Saillant detail: vorig jaar speelde Beijersbergen nog bij de opponent in de eerste bekerwedstrijd van de eerste ronde. Ook de pas 18-jarige Kauzi Nomen viel in positieve zin op. Hij was een van de zeven spelers op het veld die nog geen twintig waren. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst luidt het gezegde. Roodakkers en Lourens zullen blij zijn dat deze jonge jongens zich staande hielden. In een lang seizoen is dat een mooi gegeven.
FC Boshuizen-Voorschoten’97 2-0 (1-0). 18. Bekooij 1-0, 65. Bekooij 2-0.
Basisopstelling FC Boshuizen: Maria, Armitage, Nomen, Zandbergen, Pengel, Beijersbergen, Kluivers, Bekooij, Siere, Zandbergen, De Roode.
Basisopstelling Voorschoten’97: Van der Niet, Simonis, De Koning, Koek, Owel, Manuputty, Bakker, Constancia, Chikhi, Van Paasen, Looyestijn.