Met haar 21 lentes hoeft Manon Plandsoen nog niet zo nodig uit huis. Met haar pa en ma en twee jongere broers, Mathijs (19) en Maurice (16) woont ze in een prachtige woning in Voorschoten. Haar relatie met Mitchell de Kroon, verdediger in de hoofdmacht van RCL, verloopt goed maar voorlopig studeert Manon nog en alles op zijn tijd. Op sportief vlak maakt ze grote stappen in het scheidsrechterkorps. Ondertussen is zij opgeklommen tot de vierde klasse mannen en recent, toen de bal nog rolde, was zij de scheidsrechter bij de clash in Zoeterwoude tussen Meerburg en SJZ. Volgens kenners was zij de beste van het veld. Reden genoeg om meer te weten te komen van Manon.

                         Tijdens de wedstrijd ADO vrouwen 1 – Verburch JO17, 19 augustus 2020, Foto: Eric de Wit

Heb je zelf gebald voordat je bent gaan fluiten?

,,Jazeker, hier bij Voorschoten’97. Vanaf tweedejaars C tot de senioren. Eerder mocht ik niet van mijn ouders omdat ik ook al op paardrijden, ballet en basketbal zat. Toch kwam het ervan omdat ik wel eens mee ging met Maurice en Mathijs, die voetbalde al bij de groengelen. Met een vriendin ging ik dan overpassen en dat vond ik al leuk. Omdat ik op een zeker moment gestopt ben met ballet en basketbal is het er toch van gekomen. Ook paardrijden kwam in het laatste jaar dat ik voetbalde te vervallen omdat ik het te druk kreeg met school. Het voetbal heb ik altijd leuk gevonden, maar het gezeur om me heen van de dames vond ik minder aangenaam en uiteindelijk kreeg ik dus interesse in het fluiten.”

Internationaal toernooi in Portugal voorafgaand aan de wedstrijd Nederland WU16 – Portugal WU16, van links naar rechts: Diana Snoeren, Marisca Overtoom, Manon Plandsoen, Ashley de Haan, 14 februari 2020

Waar sta je met de studie?

,,Op de Hoge School in Den Haag ben ik net afgestudeerd voor Bouwkunde en ik doe nu HBO Finance & Control (Bedrijfseconomie). Ik wilde per se nog een opleiding volgen om zo meer en bredere mogelijkheden te hebben in de toekomst. Als me iets niet zou bevallen later kan ik dus altijd nog switchen. Gelukkig gaat leren me relatief makkelijk af, dat is eigenlijk al van jongst af aan. Dyslexie staat me niet in de weg.”

                                               Geslaagd voor de opleiding HBO Bouwkunde, 10 november 2020

Wanneer is de interesse gekomen om scheidsrechter te worden?

,,Via een vriend van mij, Donovan Ton. Omdat ik veel op de club was, zag ik wedstrijden en ik richtte me steeds meer op de leidsman. Zo ben ik er in gerold en zo kon ik ook afstand nemen van het feit dat ik me regelmatig irriteerde over het gedrag van speelsters. Meiden trekken zich vaak persoonlijk iets aan en dan blijft dat door etteren. Ik ben een flapuit en dat hebben jongens ook en daardoor stappen ze ook veel makkelijker ergens overheen.”

                  Tijdens de wedstrijd Alphense Boys JO15-2 – Forum Sport JO15-1, 24 maart 2018

Ging de overstap goed?

,,In de eerste fase kreeg ik te horen ‘meissie, dat is toch niets voor jou’. Dat sterkte mij eigenlijk alleen maar om wel te slagen. Ik kreeg geleidelijk aan steeds meer wedstrijden toegewezen bij Voorschoten’97 en het plezier voor mij werd zo enkel maar groter. Via de KNVB ging ik de cursus SO3 volgen en zo kwam ik voor het eerst voor een klus te staan bij de JO17 van Blauw Zwart tegen Ter Leede. Er volgden goede rapporten over mijn functioneren en ik kreeg een extra begeleider toegewezen omdat ze in mij een talent zagen. Dat bleek ook wel uit het feit dat ik best snel vierde official werd bij de meiden O15 van Nederland en de USA.

                               4e official bij haar eerste oefeninterland Nederland WU15 – USA WU15, 10 juni 2018

Ik vond het supergaaf om ook te mogen samenwerken met Lizzy van der Helm, een van de beste vrouwelijke scheidsrechters van Nederland. Dat gaf mij nog meer motivatie om te slagen. Overigens zie ik mezelf niet als een talent. Ik denk er zelf niet over na of ik goed ben of niet. Die beoordeling laat ik graag aan anderen over. Ik houd mij vooral bezig met verbeterpunten en probeer mij verder te ontwikkelen.”

Internationaal toernooi in Portugal voorafgaand aan de wedstrijd Schotland WU16 – Portugal WU16 met assistenten Fijke Hoogendijk en Bianca Bussem, 16 februari 2019

Over de begeleiding. Waar sta je nu en wie wijst jou de weg, zeg maar?

,,Sinds dit seizoen heb ik een coach, Cees Bakker. Hij heeft lang in het betaalde voetbal gefloten. Die coach is aangewezen uit het OT (OntwikkelingsTraject). Hem kende ik al uit een toernooi georganiseerd door de KNVB anderhalf terug in Portugal. Dat was ook al zo’n gave belevenis en daar doe je heel veel ervaring op. Ondertussen heb ik al best wat oefeninterlands op mijn naam staan. Zo’n 25 denk ik waaronder ook nog met O19 en O16 in Portugal.

Internationaal toernooi in Portugal voorafgaand aan de wedstrijd Engeland WU19 – Noorwegen WU19 met assistenten Ashley de Haan en Sterre Bijlsma, 8 november 2019

Op een zeker moment gaf men mij aan dat ik ook toe was aan mannenvoetbal en dat was ergens tussen mijn negentiende en twintigste. Zo floot ik vorig seizoen reserve tweede en derde klasse en ik bleef complimenten ontvangen.

                                            Tijdens de wedstrijd SEV – Linschoten, 29 augustus 2020

Dat heeft gemaakt dat ik nu dus vierde standaardklasse (of reserve eerste klasse) fluit. Helaas werd het seizoen vroegtijdig afgekapt. Ik kwam tot nu toe tot SEV-Linschoten, KSD/Marine-Zwarte Pijl en Meerburg-SJZ.”

                                   Toernooi jongens onder 15 bij Excelsior, 20 april 2019, Foto: John Groeneweg

Hoe zit het met het acceptatievermogen tot nu toe van de heren?

,,Sommige gasten zijn eerst wat cynisch, maar als je zelf wat uitstraalt en er normaal mee om gaat, is de gedachte dat er een vrouw op het veld staat zo weg. Als de bal eenmaal rolt, zijn ze daar mee bezig. Het is zaak dat je er fit uitziet, anders moet je heel veel goedmaken. Daarnaast kan ik wel wat hebben, hoor.

De toss voor de Zoeterwoudse kraker tussen Meerburg en SJZ. Op 10 oktober 2020 werd het 2-4 voor de groenwitten. ‘Manon was de beste van het veld’, zo luidde het oordeel.

Als er maar wel respect is over en weer. Bij de pascontrole vragen spelers soms mijn mobiele nummer. Daarbij denken ze origineel te zijn, maar dat valt best tegen haha. Ik kan er wel om lachen, maar naar mijn nummer kunnen ze uiteraard fluiten. Het uitdagen hoort er een beetje bij en ik kan zelf best gevat uit de hoek komen. Na bijvoorbeeld die pot in Zoeterwoude kreeg ik de complimenten en iedereen deed normaal. Er zijn ook steeds meer vrouwen in het voetbal gaan fluiten en het is geen bijzonderheid meer.”

Tijdens het warmlopen voorafgaand aan de wedstrijd Nederland WU19 – Duitsland WU19 met Ashley de Haan, 1 september 2019.

Meerburg-SJZ is niet zomaar een potje. Knap toch dat je je staande hield?

,,Normaal krijg je anderhalve week van te voren te horen op welke wedstrijd je staat. Via de familieapp kreeg ik al gauw in de gaten dat deze derby sterk leeft. Bryan Hilders zit tegenwoordig bij SJZ nadat hij van Voorschoten’97 overkwam. Door zijn inbreng bij V’97 kreeg ik veel reacties. Alleen maar leuk toch? Mijn ouders waren er ook bij. Er is altijd wel een ouder bij. Mijn  vader koppelt veel terug en is best kritisch op een gezonde manier. Mijn moeder is milder, maar die staat ook wat verder af van het voetbal en hoe het allemaal werkt. Ik vind de terugkoppeling altijd wel prettig. Nee, mijn broers komen nooit kijken. Wel hebben we het er thuis wel eens over, maar elk gezinslid heeft zijn eigen leven dus er gaan ook dagen voorbij dat we elkaar helemaal niet over voetbal spreken.”

Internationaal toernooi in Portugal voorafgaand aan de wedstrijd Engeland WU19 – Noorwegen WU19 met assistenten Ashley de Haan en Sterre Bijlsma, 8 november 2019

Hoe ben jij tot nu toe door de corona heen gerold?

,,Toevallig zit ik met een blessure. Een lopersknie zoals dat heet. Ik ben helaas wat blessuregevoelig door mijn hypermobiliteit. Ik heb dus echter niets hoeven missen en mijn herstel vordert gestaag. Ondertussen mag ik weer rennen en doordat we een grote tuin hebben, kon ik veel oefeningen doen in de tuin. Ook kan ik bij Voorschoten’97 terecht dus wat dat betreft heb ik niets te klagen. Er staat nu niet heel veel druk op, maar mochten er signalen komen dat het voetbal weer kan worden opgestart dan zal ik de druk voor mezelf zeker opvoeren. Ik popel om weer te starten.”

                             Tijdens de wedstrijd Nederland WU17 – Denemarken WU17, 4 december 2019

Nog even terug naar het interlandvoetbal. Hoe beleef je die tripjes?

,,Op 22 september 2020 ben ik met het team Lizzy, Diana en Bianca nog mee geweest naar Letland voor de UEFA als vierde official. Een kwalificatieduel tussen Letland en Hongarije. Als team leggen ze je enorm in de watten. Het ontbreekt je aan niets en de toegewezen eigen kamer leek wel op een balzaal. Alles was voor handen. Onderling was het ook top en je leeft echt naar zo’n wedstrijd toe. Dit zijn ervaringen om te koesteren.”

Jouw grootste blunder tot nu toe?

Na lang aarzelen: ,,Ik struikelde eens over mijn veter en viel met mijn kont op de grond vlak voor de dug-outs. Dat leverde de nodige hilariteit op. Achteraf vond ik het zelf ook best grappig.”

Op de luchthaven voorafgaand aan het internationaal toernooi in Portugal voor de meiden onder 16, van links naar rechts: Julia van Es, Martina Boer, Marisca Overtoom, Manon Plandsoen, Ashley de Haan, Isabelle van Gilst, Diana Snoeren, 13 februari 2020

Wat is voor nu jouw doelstelling?

,,Over vier jaar wil ik graag een FiFa-batch halen. Dan ben ik dus 25 jaar. Ik wil zover mogelijk komen en het is zaak om te blijven promoveren. Mijn lichaam is mijn grootste tegenstander denk ik. Dus daar blijft werk aan de winkel voor mij. In elk geval leef ik er voor. Normaliter ben ik elke dinsdag op Zeist en ik word prima begeleid door Paulides & Partners Fysiotherapie hier in Voorschoten.”

          Als 4e official tijdens de wedstrijd ADO vrouwen 1 – PEC Zwolle vrouwen 1, 20 november 2020, Foto: Eric de Wit

Terwijl Belle en Beest, de twee parkieten in huize Plandsoen, nadrukkelijk aanwezig zijn met vrolijke achtergrondgeluiden (,,maar nu ben ik het zat en pak ik een doek en leg die bij hun kooi neer zodat ze weten dat ze tot bedaren moeten komen”) gaan we naar het einde van het gesprek. De plicht roept voor Manon immers.

Voorafgaand aan de Women’s EURO 2022 qualifiers Letland – Hongarije als 4e official in Letland, van links naar rechts: Diana Snoeren, Lizzy van der Helm, Manon Plandsoen, Bianca Bussem, 22 september 2020

Hoe zou je jezelf willen typeren als scheidsrechter?

,,Ik laat zoveel mogelijk doorballen, zo blijft de gang erin. Verder ben ik gezellig met die gasten als dat kan en ben ik niet op mijn mondje gevallen als dat moet. Als ze gaan schelden of mij belachelijk maken dan schroom ik niet op te treden. En het woord met de ‘k’ wil ik simpelweg niet horen. Maar door de bank genomen hoef ik niet heel vaak nadrukkelijk in te grijpen. Ik kan balen als ik vind dat ik een mindere of slechte pot heb gefloten. Daar moet je echter niet te lang in blijven hangen, want er komt meestal snel weer een herkansing en dan moet je er weer staan. Enkel moet het niet vijf keer achter elkaar gebeuren want dan neemt het plezier af. Gelukkig heb ik die ervaring niet. Het fluiten vind ik oprecht heel leuk. Soms mis ik het voetbal nog wel, maar dan vooral om de derde helft. Die gezelligheid heb ik ook wel nodig, maar er staat heel veel tegenover. Dus ik ben een blije, jonge vrouw.”

                           Met Maurice Plandsoen (midden) en Mathijs Plandsoen (links), 25 september 2019

Hennie Kanbier
Alle activiteiten, hoofdredacteur en eigenaar van Leidenamateurvoetbal.nl sinds 2011. Voetbalgek, dol op voetbalstatistieken. Tevens journalist bij Leidsch Dagblad, Hennie@leidenamateurvoetbal.nl

1 REACTIE

  1. Hennie,

    Interessant artikel, zeer de moeite waard.
    Ik heb de derby Meerburg-SJZ gezien.
    Regen, koud en geen toeschouwers. Een dorpsderby zonder sfeer. Heel jammer.

    De scheidsrechter leidde de derby uitstekend – daar waren beide partijen het na afloop over eens.
    En voor SJZ een historische wedstrijd, want nooit eerder werd een competitiewedstrijd van het eerste elftal van SJZ geleid door een vrouw.

    Ik heb het artikel met plezier gelezen.

    Gerard van der Hoeven

    Noot:
    ik wacht al jaren op de geschiedschrijving van het Leidse voetbal. De historie van clubs als UVS (eind jaren zestig bijna kampioen van Nederland), Roodenburg, Lugdunum, LFC, Unitas, LDWS/UDWS/FC Boshuizen, VTL, VNL, VNA, Oranje Groen, VCL. VV Leiden, ZLC, FC Rijnland, DoCOS, Sleutels, GHC, JAG, Morskwartier, GOL Sport, VWS en clubs die mij nu niet te binnen schieten.

    De Leidse profvoetballers en internationals mogen uiteraard niet ontbreken.
    En de strijd om de Zilveren Molen bij LFC.

    Als kleine jongen volgde ik SJZ overal. Als de groenwitten op de Kade speelden (in vervlogen tijden heel vaak) maakte het gejuich dat ik hoorde van een wedstrijd van LFC enorme indruk op mij.

    Wordt aan zo’n geschiedschrijving/boek wel eens gedacht?
    Noteer mij nu alvast als eerste koper van het boek!
    Ben heel benieuwd.

    GvdH

Comments are closed.